// Kategoria
Tuleje do zakuwania
64 pozycji
Tuleje zaciskowe na końcówki węży hydraulicznych w rozmiarach od DN8 do DN25, w wersjach pod oploty 1SN, 2SN, 1SC, 2SC i 4SN. Dobierasz je po średnicy wewnętrznej węża i liczbie warstw oplotu, nie po marce — tuleja pod 2SN nie usiądzie na wężu 4SN.
// Jak dobrać
Tuleje do zakuwania — na co zwrócić uwagę
Co odczytać z węża przed zamówieniem
Na płaszczu węża nadrukowana jest średnica i typ konstrukcji — to dwie informacje, które decydują o wyborze tulei. DN to średnica wewnętrzna węża, więc DN12 dotyczy przelotu, a nie tego, co zmierzysz suwmiarką po zewnątrz. Oznaczenie 1SN, 2SN, 1SC, 2SC czy 4SN mówi o liczbie i rodzaju warstw wzmocnienia oraz o grubości płaszcza, a od tego zależy średnica wewnętrzna tulei i głębokość jej kielicha. Jeśli nadruk jest starty od oleju i piasku, odetnij kilka centymetrów końcówki i policz warstwy drutu na przekroju: jedna warstwa to wąż jednooplotowy, dwie — dwuoplotowy, cztery warstwy plecionki spotkasz w wężach 4SN. Zmierz też suwmiarką średnicę zewnętrzną odciętego kawałka i średnicę otworu — obie liczby zapisz, bo po nich porównasz wykonanie tulei.
Najczęstsza pomyłka: dobrany rozmiar, zły typ oplotu
Sam DN nie wystarcza. Wąż kompaktowy w wykonaniu SC ma przy tej samej średnicy wewnętrznej cieńszy płaszcz niż klasyczny SN, więc tuleja o tym samym DN, ale przeznaczona pod inną konstrukcję, albo nie wejdzie, albo zaciśnie się na luzie. Część tulei jest opisana jako pasująca do kilku typów naraz — na przykład DN16 1SN/2SN/2SC — i tylko takie możesz stosować zamiennie w podanym zakresie. Jeżeli w nazwie stoi jeden typ, jak DN8 1SC, traktuj to dosłownie. Druga pułapka to mylenie oznaczenia gwintu końcówki z rozmiarem węża: końcówka calowa i DN węża to dwie niezależne rzeczy i nie przeliczaj jednego na drugie na oko.
Zakuwanie i kontrola po zaprasowaniu
Wąż tnij prostopadle i tak, żeby nie rozwarstwić oplotu, a potem przedmuchaj go z opiłków — drobiny drutu w układzie kończą się zatartą pompą. Przed wsunięciem końcówki zaznacz na płaszczu markerem głębokość wsunięcia; po zaprasowaniu znacznik musi stać w tym samym miejscu, bo jego przesunięcie oznacza, że wąż wypchnęło z tulei. Sprawdź, czy druty oplotu nie podwinęły się przy wchodzeniu w tuleję, i czy na kołnierzu nie ma pęknięć. Tuleja jest jednorazowa — po rozkuciu połączenia nie nadaje się do ponownego użycia, nawet jeśli wygląda całe.
Częste pytania
Co oznacza DN przy tulei do zakuwania?
DN to średnica wewnętrzna węża, na który tuleja ma być nasunięta — na przykład DN8, DN12 czy DN19. Nie jest to średnica zewnętrzna węża ani rozmiar gwintu końcówki. Dobierasz tuleję zgodnie z DN węża, a nie z tym, co pokaże suwmiarka przyłożona do płaszcza.
Czy tuleja 2SN pasuje do węża 2SC?
Tylko wtedy, gdy producent tulei wprost to dopuszcza — wtedy w opisie stoi kilka typów naraz, jak 1SN/2SN/2SC. Wąż kompaktowy 2SC ma cieńszy płaszcz i mniejszą średnicę zewnętrzną niż 2SN o tym samym DN, więc tuleja przeznaczona wyłącznie pod jeden z tych typów nie da poprawnego zacisku. Jeśli w nazwie widnieje jeden typ, przyjmij, że pasuje tylko do niego.
Jak dobrać tuleję, gdy nadruk na wężu jest nieczytelny?
Odetnij kilka centymetrów końcówki i obejrzyj przekrój: policz warstwy oplotu drutowego, żeby odróżnić wąż jednooplotowy od dwu- i czterooplotowego. Zmierz suwmiarką średnicę wewnętrzną — to twoje DN — oraz zewnętrzną, która pomoże odróżnić wykonanie klasyczne od kompaktowego. Mając obie wartości i liczbę warstw, porównaj je z opisem tulei; sam pomiar zewnętrzny bez policzenia oplotów prowadzi do błędu.
// Zapytaj majstra
Nie pytaj szwagra — zapytaj majstra.
Podeślij symbol, zdjęcie starej części albo po prostu opisz problem. Dobierzemy właściwą część i normę — konkret, bez zgadywania i „na oko".