// Kategoria
Paski klinowe
600 pozycji
Są tu pasy klasyczne typu 20x12,5, wąskoprofilowe SPZ/SPA/SPC, zespolone 3HB, wariatorowe HM/HD/LZ oraz żniwne i do kosiarek. Dobierasz je po profilu i długości z boku pasa albo po numerze katalogowym maszyny — marka jest sprawą wtórną.
Dekoder oznaczeń pasów klinowych — bezpłatnie, bez rejestracji
// Zanim kupisz
Czy na pewno to ta część?
Te objawy prowadzą między innymi tutaj. Sprawdź przyczyny, zanim zamówisz.
// Jak dobrać
Paski klinowe — na co zwrócić uwagę
Zacznij od nadruku na boku starego pasa
Na grzbiecie prawie każdego pasa jest wybite oznaczenie i to ono decyduje o zakupie. Zapis typu SPA 1025 albo SPC 6530 mówi o profilu wąskim i długości w milimetrach. Zapis 20x3900 lub 20x12,5x2050 to profil klasyczny: pierwsza liczba to szerokość górna, druga wysokość, ostatnia długość. Oznaczenia HM, HD, HJ i LZ spotkasz przy szerokich pasach wariatorowych i napędowych w kombajnach — tam obok wymiaru prawie zawsze idzie numer maszynowy, np. 629737.0 czy 653062, i to jego szukaj w pierwszej kolejności. Jeśli nadruk się starł od pyłu i oleju, przepisz numer z tabliczki maszyny albo z katalogu części i dopiero od niego wychodź. Sam pomiar taśmą po wewnętrznym obwodzie daj tylko jako potwierdzenie, bo przepracowany pas bywa wyciągnięty o kilkanaście milimetrów.
Gdzie najczęściej wychodzi pomyłka
Najwięcej zwrotów bierze się z pomylenia długości wewnętrznej z obliczeniową i z założenia, że ta sama liczba przy innej literze to ten sam pas. Pas klasyczny 20x3900 i wąskoprofilowy o zbliżonej długości mają inny kąt i inną wysokość klina — węższy zapadnie się w rowku koła i będzie ślizgał. Druga pułapka to pasy zespolone: 3HB to jeden element z trzema klinami i nie zastąpisz go trzema pojedynczymi pasami, bo nie będą pracowały równo. Trzecia to warianty tego samego wymiaru u jednego producenta — dopisek typu /W albo określenie koloru odróżnia wykonania, więc porównuj pełne oznaczenie, nie samą liczbę.
Przy wymianie sprawdź koła, nie tylko pas
Zanim założysz nowy pas, przejedź palcem po rowkach kół. Wyrobiony rowek jest błyszczący na dnie i wtedy nawet nowy pas siada za głęboko, traci powierzchnię tarcia i szybko się przepala. Poluzuj napinacz na tyle, by pas wszedł swobodnie — podważanie wkrętakiem przez krawędź koła zrywa włókna nośne i skraca żywotność do kilku godzin. Sprawdź też współosiowość kół liniałem lub sznurkiem; ukos to typowa przyczyna wywracania się pasa i strzępienia boków. Po pierwszych godzinach pracy dociągnij napięcie, bo każdy nowy pas trochę się układa. W zestawach wielopasowych wymieniaj wszystkie sztuki naraz.
Częste pytania
Czym się różni Li od Ld w pasku klinowym?
Li to długość wewnętrzna, czyli obwód mierzony po spodzie pasa. Ld (nazywana też obliczeniową lub Lw) jest mierzona na poziomie warstwy nośnej, więc zawsze wychodzi większa od Li przy tym samym pasie. Pasy wąskoprofilowe SPZ, SPA i SPC opisuje się długością obliczeniową, klasyczne najczęściej wewnętrzną — dlatego dwie różne liczby mogą oznaczać ten sam pas. Zamawiając, podaj pełne oznaczenie z boku pasa, a nie samą zmierzoną długość.
Jak dobrać pasek, jeśli oznaczenie na starym się starło?
Zmierz suwmiarką szerokość górną i wysokość przekroju, a długość ustal owijając sznurek po wewnętrznym obwodzie pasa i mierząc go potem na prostej. Pamiętaj, że stary pas bywa rozciągnięty, więc wynik traktuj jako przybliżony. Pewniejsza droga to numer katalogowy węzła napędowego z katalogu maszyny — przy kombajnach i sieczkarniach pasy prawie zawsze mają własny numer, np. w formacie 629035.0 albo H177177.
Czy pas zespolony 3HB można zastąpić trzema pojedynczymi paskami?
Nie. Pas zespolony ma kliny połączone wspólnym grzbietem, dzięki czemu nie skręca się i nie wypada z rowków przy szarpanym obciążeniu i długich rozstawach osi. Trzy osobne paski nigdy nie mają identycznej długości roboczej, więc jeden przejmie większość momentu i przepali się pierwszy. Jeśli maszyna wyszła z fabryki z pasem wieloklinowym, zakładaj taki sam.
// Zapytaj majstra
Nie pytaj szwagra — zapytaj majstra.
Podeślij symbol, zdjęcie starej części albo po prostu opisz problem. Dobierzemy właściwą część i normę — konkret, bez zgadywania i „na oko".