// Kategoria
ORFS
69 pozycji
Końcówki węży hydraulicznych z uszczelnieniem na czołowym o-ringu: proste i kątowe 90°, w zakresie DN06–DN16 i z gwintami od 9/16-18 do 1 3/16-12. Dobierasz je po DN węża i pełnym oznaczeniu gwintu, nie po marce — sama średnica gwintu bez liczby zwojów nic nie rozstrzyga.
























// Jak dobrać
ORFS — na co zwrócić uwagę
Trzy dane, bez których nie zamawiaj
Do jednoznacznego wyboru potrzebujesz trzech informacji. Pierwsza to DN, czyli średnica wewnętrzna węża — odczytasz ją z nadruku na płaszczu starego przewodu albo z jego dokumentacji; tu dostępne są wersje DN06, DN08, DN10, DN12 i DN16. Druga to gwint calowy zapisany dwiema liczbami, na przykład 9/16-18, 13/16-16, 1-14 czy 1 3/16-12: pierwsza to nominalna średnica, druga liczba zwojów na cal. Średnicę zmierzysz suwmiarką na szczytach gwintu króćca, liczbę zwojów sprawdzisz wzornikiem albo przyłożeniem linijki i policzeniem zwojów na odcinku cala. Trzecia to geometria — końcówka prosta albo kolanko 90°. W numerach katalogowych z serii 6146 wersję kątową poznasz po członie 90 w środku oznaczenia: 6146.0600 to wersja prosta, 6146.90.0600 to ta sama średnica w kolanku. Numer przepisuj w całości, bo końcowe cyfry rozróżniają warianty — 6146.90.1613 i 6146.90.1600 nie są tym samym elementem.
Gdzie ludzie się mylą
Najczęstszy błąd to zamawianie po samym gwincie. W tym asortymencie ten sam gwint 13/16-16 występuje w wersji na DN10 i na DN12, a 1-14 na DN12 i na DN16 — końcówka wkręci się w port bez opóru, tylko nie wejdzie na twój wąż albo zadławi przepływ. Druga pomyłka to skrócenie oznaczenia gwintu do średnicy: 11/16 pojawia się i jako 11/16-16, i jako 11/16-18. Różnica w skoku jest na tyle mała, że gwint da się wstępnie nakręcić o dwa–trzy zwoje i pójdzie opornie — potem nie uszczelnia i psuje gwint w bloku. Zawsze podawaj obie liczby.
Montaż — uszczelnia czoło, nie gwint
W tym systemie szczelność daje o-ring osadzony w rowku na płaskiej powierzchni czołowej, dociskany do gładkiego czoła drugiej strony. Gwint tylko dociąga. Przed skręceniem sprawdź, czy o-ring jest na miejscu, nie jest spęczniały ani przetarty, i czy czoła są czyste i bez rys promieniowych — jedna rysa przez rowek to wyciek niezależnie od momentu dokręcenia. Nie używaj taśmy ani pasty na gwincie; nadmiar trafi do układu. Przy kolankach 90° ustaw kierunek wyjścia przed zaciśnięciem tulei, bo po zakuciu obrócisz końcówkę tylko razem z całym wężem, a skręcony przewód pęka najszybciej przy zakuciu.
Częste pytania
Czym różni się ORFS od zwykłego stożka JIC?
W ORFS uszczelnia o-ring wciśnięty między dwie płaskie powierzchnie czołowe, a gwint pełni tylko rolę dociskową. W JIC uszczelnia styk metal–metal na stożku 37°, bez elementu gumowego. Dlatego uszkodzone czoło lub brakujący o-ring w ORFS oznacza wyciek, którego nie da się zlikwidować mocniejszym dokręceniem.
Jak sprawdzić, czy mam gwint 13/16-16 czy 1-14?
Zmierz suwmiarką średnicę zewnętrzną gwintu na króćcu męskim i przelicz na cale — 13/16 to około 20,6 mm, 1 cal to 25,4 mm, więc różnica jest wyraźna. Potem policz zwoje: wzornikiem do gwintów albo przykładając linijkę i licząc zwoje na odcinku jednego cala. Podając zamówienie, zawsze wpisz obie liczby.
Co oznacza DN06 w zakuciu i czy musi się zgadzać z wężem?
DN to nominalna średnica wewnętrzna węża, na który końcówka jest przewidziana, i musi się zgadzać z twoim przewodem. Ten sam gwint bywa dostępny w kilku wariantach DN, więc dobranie tylko po gwincie kończy się końcówką, która nie wejdzie na wąż albo ograniczy przepływ. Średnicę odczytaj z nadruku na płaszczu węża.
Dlaczego złącze cieknie zaraz po dokręceniu?
Najczęściej z powodu o-ringu: brakuje go, wyszedł z rowka przy skręcaniu, jest napuchnięty od niewłaściwego oleju albo przycięty. Druga typowa przyczyna to rysa lub wgniecenie na czołowej powierzchni uszczelniającej — wtedy pomaga tylko wymiana końcówki, nie większy moment. Sprawdź też, czy nie skręcasz gwintów o różnym skoku, na przykład 11/16-16 z 11/16-18.
// Zapytaj majstra
Nie pytaj szwagra — zapytaj majstra.
Podeślij symbol, zdjęcie starej części albo po prostu opisz problem. Dobierzemy właściwą część i normę — konkret, bez zgadywania i „na oko".